Błędny rycerz z Koszalina

Rycerz był ubrany tak, jak znamy go z wizerunku przedstawionego na obecnym herbie miasta: na głowie miał srebrny hełm, pierś chroniła zbroja, w ręku trzymał tarczę z orłem polskich Piastów, a w drugiej sztandar z gryfem pomorskim. Towarzyszył mu zakonnik z tajemniczą księgą. Kiedy ich spotkałem, właśnie zakończyli obchód murów miejskich w towarzystwie kilkorga młodych i starszych mieszkańców grodu.

Rycerzem, a właściwie księciem Bogusławem II okazał się być znany w Koszalinie Lech Fabiańczyk - filmowiec, miłośnik miasta, jego historii, także autor wielu artykułów o przeszłości tych ziem. Przez cały lipiec i sierpień, w ramach programu "Bezpieczne wakacje", w każdy czwartek pojawiał się po zakończonym "seansie za złotówkę" w kinie Kryterium i prowadził grupę chętnych widzów wzdłuż murów miejskich opowiadając historię miasta, poczynając od momentu, gdy jego nazwa po raz pierwszy pojawiła się w dokumencie (rok 1214). Dziś, jak zawsze w towarzystwie "ojca Macieja" odbył tę trasę po raz ostatni tego lata, ale zapowiedział, że powróci w przyszłym roku.

Lech Fabiańczyk jest postacią dość oryginalną i na swój sposób ekscentryczną, ale na pewno dobrze w Koszalinie znaną. Należy do tych ludzi, o których mówi się, że są "pozytywnie zakręceni". W ciągu całego roku regularnie organizuje spotkania w Domku Kata, na których prezentuje swoje filmy dotyczące historii Koszalina. W ciągu ponad  dwudziestu trzech lat zrealizował około 80 filmów - animowanych i aktorskich, z których połowa poświęcona jest historii naszego miasta i regionu. Jest również autorem książki "Apostoł Pomorza", poświęconej Ottonowi z Bambergu. To dzięki niemu poznaliśmy w zeszłym roku unikalny film z zajęcia miasta przez Armię Czerwoną w 1945 r. który wiele lat temu odnalazł w wojskowych archiwach.

Tegoroczne czwartkowe wycieczki były również jego inicjatywą: sam przygotował strój i akcesoria, sam zaproponował organizatorom akcji Bezpieczne wakacje" taką formę popularyzacji historii miasta i propagowania lokalnego patriotyzmu. Bo Lech Fabiańczyk bez wątpienia jest lokalnym patriotą, i to patriotą godnym szacunku za to, że bez fanfar prowadzi niczym XIX-wieczni pozytywistyczni bohaterowie nowel Prusa i Orzeszkowej pracę u podstaw, opowiadając dzieciakom o przeszłości miejsc, w których żyjemy. I jakkolwiek jego zaangażowanie w owe letnie czwartki przeszło praktycznie niemal niezauważone, to mam nadzieję, że poprzez ten tekst i zrobione zdjęcia, ów błędny rycerz będzie znany jako ktoś więcej niż tylko dziwaczny przebieraniec.