Dlaczego nie kupiłem parówek

Będąc na zakupach w jednym z dyskontów, na stoisku mięsnym wypatrzyłem całą gamę parówek. Cienkie, grube, krótkie, długie, wieprzowe, drobiowe, cielęce... Do wyboru, do koloru.

I nagle chęć na parówki mi odeszła. Zobaczyłem coś, co przypomniało historię sprzed roku. Sąd w Zielonej Górze skazał na rok więzienia w zawieszeniu na trzy lata i grzywnę w wysokości 200 tys. zł. dyrektorkę zakładów mięsnych i kierowniczkę produkcji w tych zakładach - na rok pozbawienia wolności w zawieszeniu na dwa lata i 50 tys. zł grzywny.

Kobiety oskarżone zostały o to, że od 2006 r. do maja 2008 r., mając wpływ na decyzje handlowe w zakresie produkcji wyrobów mięsnych, zafałszowywały składniki tych wyrobów. Prokuratorzy, analizując faktury, ustalili, że zakłady mięsne zakupiły łącznie ponad 500 ton mięsa wołowego. Nie stwierdzono jednak w fakturach zakupu mięsa cielęcego. W tym samym czasie jednak zakłady sprzedały 1215 ton cielęciny pieczonej i parówek cielęcych. Wartość wprowadzonych na rynek podróbek wędlin z cielęciny wyniosła ponad 1,4 mln zł.

W branży mięsnej ta historia musiała wywołać duże wrażenie, bo pokazała, że nie warto oszukiwać przy produkcji.

Dlaczego nie kupiłem parówek? Bo obok wieprzowych, drobiowych i cielęcych, zauważyłem "parówki dziecięce".

Henryk Sobolewski