Moskaliki koszalińskie

Moskalik to krótki, rymowany i dowcipny wierszyk, będący parodią fragmentu "Poloneza Kościuszki" Rajnolda Suchodolskiego z 1831 roku:

Kto powiedział, że Moskale
Są to bracia dla Lechitów,
Temu pierwszy w łeb wypalę
Przed kościołem Karmelitów.

Pomysł polegał na tym, aby każdy kolejny wers wiersza Suchodolskiego przekształcać, zmieniając nację, sposoby karania głosiciela wzbudzającej sprzeciw opinii oraz lokalizację kościelną, np.:

Jeśli powie ktoś, że Turek
Ma przyjaciół w nas, Słowianach,
Krwią i mózgiem splami murek
Przy klasztorze na Bielanach.
                                    (Adam Klominek) 

Wisława Szymborska pisze, że pierwszy taki wierszyk ułożyła ona albo jej mąż, również poeta - Adam Włodek, w latach 50. XX wieku. Nazwa moskaliki miała powstać w korespondencji między Michałem Rusinkiem – sekretarzem Szymborskiej a Joanną Szczęsną z "Gazety Wyborczej". Po raz pierwszy informacje o moskalikach opublikowano w Magazynie dołączanym do "Gazety Wyborczej", tam też później wydrukowano cykl wierszyków autorstwa Szymborskiej, Stanisława Barańczaka, Michała Rusinka, Mikołaja Szymańskiego i Probierczyka, co spopularyzowało pisanie moskalików zarówno wśród czytelników, jak i innych poetów.

Budowa moskalika jest następująca: w dwóch pierwszych wersach, zaczynając od sformułowania "Kto powiedział, że ... " lub podobnego, umieszcza się jakąś opinię dotyczącą narodu, osoby, zdarzenia - czegokolwiek. Dwa ostatnie wersy to groźba dla tego, kto będzie ją wygłaszał oraz miejsce, gdzie zostanie ona zrealizowana (zazwyczaj jest to kościół albo inny budynek kościelny) lub związana z (dowolną) religią osoba wymierzająca karę:

Kto powiedział, że Pigmeje
rosną, gdy nadejdzie pora,
tego się na pal nadzieje
pod kapliczką Izydora.
                              (Anna i Andrzej Oryńscy) 

Kto zaś powie: Czech odróżnia
co pisuar, a co dzbanek,
męska zrobi się zeń próżnia
na podwórcu urszulanek.
                                  (Jerzy Sławomir Mac) 

Kto twierdzi, ze moskaliki
religijne są w zlym tonie.
tego złapie w swoje wnyki
napalony ksiądz w Bostonie.
                                (Autor: internauta DonJose)

 W tworzenie moskalików bawili się najwięksi współcześni polscy poeci, m. in.  się m. in. Wisława Szymborska, Stanisław Barańczak, Ursula Kozioł, ale także wielu nieznanych, acz utalentowanych czytelników:

A kto powie mi, że Grecy
nie są warci kłaków funta,
temu wygarbuję plecy
przy wtórze dzwonu Zygmunta.
                            (Urszula Kozioł)

A kto twierdzi, że moskalik
jest paskudny, drętwy, brzydki,
Dziarsko wbiją go na palik
Radosne siostry wizytki.
                               (Autor: murza.chatus)

Kto powiedział, że Grek Platon
w uczcie przewodniczył gejom,
tego w grzbiet rąbnę łopatą
realną, nie jej ideą.
                                (Władysław Kokoszka) 

Moskaliki mogą być na dowolne tematy; m. in. trafiłem na związany z naszym regionem:

Powiesz: lud z Pomorza ciemny
Wiosną chociaż ciut jaśnieje –
W sposób mocno nieprzyjemny
W łeb Cię walną dobrodzieje.
                                (Autor: murza.chatus)

Wraz z kol. rrekinem postanowiliśmy zmierzyć się z formą i stworzyć moskaliki związane tematycznie z Koszalinem i koszalinianami. Jest to jednocześnie zachęta dla rymujących czytelników mmkoszalin, którzy od czasu do czasu publikują swoje krótkie wierszowane drobiazgi przy okazji ememkowych czwartkowych konkursów. 
Na początek kilka mojego autorstwa:

Gdy ktoś powie, że Koszalin
niedaleko Mielna leży,
nic go wówczas nie ocali,
gdy z kościelnej zleci wieży.

      "Akwapark to pomysł głupi" -
      kto herezję tę wypowie,
      grzechy będzie mógł odkupić
      przed klasztorem w Częstochowie.

Ten, kto Piotra Jedlińskiego
w akwaparku chce zobaczyć,
niech zamówi mszę dla niego
i zostawi grosz na tacy.

      Kto by chciał z Adamem Szałkiem
      na deptaku poswawolić,
      tego rozpłaszczymy wałkiem
      u Ignacego z Loyoli. 

Kto by rzekł, że radny Niski
niewielkiego jest formatu,
ten oberwie mocno w pysk i
znajdzie się u Bonifratrów.

      Kto by twierdził, że w ratuszu
      urzędniczki to paskudy,
      temu wnet natrzemy uszu
      w kaplicy świętej Gertrudy.

Kto by rzekł o Makarenie,
że to ryba słodkowodna,
temu wyrwie przyrodzenie
Iwan - pop batiuszka z Grodna. 
                                       (Elektrolat)