O tarczy i garść śmiesznostek

"Wycięta jest z czerwonego filcu. Literki z białej gumy układają się w napis: Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 2 w Koszalinie. Symbol szkolnej przynależności, niegdyś odgórnego "prikazu: przyszywany do płaszcza albo (zgroza!) granatowych fartuchów; częściej - sprytnie mocowany do tychże systemem szpilek i agrafek... Dziś nikt nie wymaga od uczniów takiego oznakowania. (...)

- Przypinaliśmy je agrafkami do granatowych fartuchów - wyznają maturzystki anno 1964. Zdzisław Zakrzewski, komentator sportowy TVP (matura 1969): - Mieliśmy taka piosenkę: "Więc, uczniowie nasi mili, noście tarczę, lecz na szpili".

W latach 60. próbowano wprowadzić "studenckie" czapki. Nie przyjęły się. Początek lat 70. to czas mundurków dla chłopców i granatowo-niebiesko-czerwonych sukienek dla dziewcząt. Z czasem zrezygnowano z nich, m.in. z powodu kłopotów zaopatrzeniowych (skąd wziąć materiał na serię identycznych ubrań?).

(...)

Maturzystki 1964: - Jakieś wspomnienie? Na lekcji chemii zrobiono nam wycieczkę do browaru. Cała klasa wróciła do szkoły lekko zawiana... Potem rodzice musieli przychodzić, tłumaczyć naszą niesubordynację.

Zdzisław Zakrzewski: - Moja klasa jest chyba jedyną, która nakręciła o sobie film. Taką amatorską kamerą. Jak ciekawie jest teraz zobaczyć siebie sprzed trzydziestu lat...!

(...)

Biolog Jan Bogowski i jego dawny uczeń Jarosław Płocica, dziś muzyk znany jako YARO: - Pojechaliśmy całą klasą do Poznania, specjalnie na mecz Polska - Grecja. (YARO, gdy były wychowawca nie słyszy: - Byłem w miarę porządnym uczniem, ale raz zawiodłem zaufanie profesora Bogowskiego: ściągałem i on mnie na tym przyłapał. Jak mi było głupio! To typ nauczyciela, przed którym człowiek wstydzi się takiego "braku elegancji").

Tomasz Chmielewski (ze śmiechem): - Cztery dwóje na jednej lekcji historii. Za brak notatek do czterech tematów.

Joanna i Tomasz Chmielewscy to jedno z małżeństw wyswatanych przez "Broniewskiego". Matura w 1991 r., w klasie biologiczno-chemicznej. Studiowali we Wrocławiu, tam teraz mieszkają i pracują. Ona - biotechnolog, on - lekarz. (...)

Szkolne legendy. Mają je klasy, mają całe roczniki... Ci, którzy uczyli się w II LO "za kadencji" wicedyrektora Wiśniewskiego, wspominają, jak to zabierał przyłapanego na papierosie ucznia do swego gabinetu i tam polecał wypić szklankę tranu (ponoć zestaw tytoń plus tran gwarantował spędzenie następnej lekcji w łazience i stałą niechęć do palenia...).

Albo zapamiętana przez wszystkich jako pani Adela - teraz emerytka , wcześniej przez dwadzieścia lat szkolna szatniarka. Wesoła, cokolwiek rubaszna. Dlaczego stała się postacią na poły mityczną? Może dlatego, że znała wszystkich uczniów. Dla pani z szatni nikt nie był "numerem z dziennika".

(...)

Monika Szumowska

OKO, 25września - 1 października 1999r.