Puszka z karmą - jedzenie dotarło do schroniska

Śpieszę donieść, że Pupil Foods - producent owej karmy - ze zobowiązania się wywiązał. Do koszalińskiego schroniska trafiło właśnie 140 puszek (każda poad kilogramowa!) karmy dla psów i kotów oraz 2000 sztuk szalek - mniejszych porcji karmy.

Muszę przyznać, że nie spodziewałem się takiej chojności producenta i byłem mile zaskoczony.

W imieniu własnym, redakcji Teraz Koszalin i MM Koszalin oraz koszalińskich bezdomnych zwierzaków dziękuję firmie Pupil Foods oraz pani Edycie Bera za takie podejście do sprawy.

Wybrałem się do schroniska, aby zakończyć sprawę "cudownego rozmnożenia" puszek - poczyniłem tam kilka istotnych obserwacji.

Między tym, co przeczytałem na temat schroniska (forum GK 24), a tym co tam zobaczyłem jest wielka różnica. Nie wiem, co kieruje osobami zabierającymi głos w temacie, o którym nie mają zielonego pojęcia.

Moja wizyta była wielkim zaskoczeniem nie tylko dla pani Karoliny Cedro, ale i pozostałej obsługi. Cały personel zajęty był robieniem porządkow na zewnątrz oraz w budynku. Zostałem oprowadzony po obiekcie i nigdzie nie zauważyłem tego, o czym pisali forumowicze, nie widziałem zagłodzonych kotów, ani psów przetrzymywanych w klatkach transportowych.

Jako przedstawiciel gatunku ludzkiego śmiało mogę spojrzeć w oczy zwierzętom, które znalazły się w schronisku. Tego na pewno nie zrobią właściciele psów i kotów, które tu trafiły. Wystarczy spojrzeć w ich smutne oczy, które proszą: weź mnie ze sobą, a będę twoim wiernym przyjacielem.

Wyrazy uznania dla dyrektora  Zakładu Karnego w Koszalinie za skierowanie do pomocy w schronisku osadzonych odbywających karę pozbawienia wolności. Przy takiej ilości znajdujących się tu zwierząt, potrzebna jest każda para rąk do pracy.

Malkontentów, umiejących tylko narzekać i pisać nieprawdę na forum, zachęcam do porzucenia klawiatury komputera i podjęcia pracy w schronisku jako wolontariusze. Świeże powietrze i kontakt ze zwierzętami łagodzi obyczaje drodzy forumowicze.

Całą historię kociej puszki poznacie tutaj.

Ciąg dalszy

Prawie finał kociej historii