Wiosna

Dlaczego?

Wiosna kojarzy się z radością i bujnością życia budzącego się z zimowego snu. Właśnie niedawno nadeszła, a Ty Poeto już ją żegnasz!?
Dlaczego?
Pozwól jeszcze pograć świerszczom, porechotać żabom, poklekotać bocianom, poćwierkać radośnie ptakom, zanim te odgłosy wiosny zamilkną znużone letnimi upałami.

Zdradliwa wiosna

Pan Leszek działa na mnie inspirująco: w odpowiedzi na jego wiersz o wiośnie, trochę melancholijny i przeniknięty świadomością przemijania, ułożyłem krótką rymowaną historyjkę mówiącą o tym, że pani Wiosna bywa zdradliwa, w marcu jak w garncu, a kwiecień plecień, bo przeplata trochę zimy, trochę lata:

Dziś, gdy w koszalińskim parku
z ziomalami piwo piłem,
nagle wiosna się zjawiła,
aż się pianą zakrztusiłem.

Włosy miała jasne, tak jak
trunek, którym się raczyłem,
a w jej ciepłych piwnych oczach
na amen się zadurzyłem.

Lecz wiosna bywa zdradliwa:
gdy chłodno na mnie spojrzała,
spytała, jak się nazywam
i... mandat mi wypisała.

Morał więc płynie z tego, com
na własnej doświadczył skórze:
by nie pić piwa w parku,
i wiośnie nie ufać (w mundurze) }:- /

Kwiecień-plecień!;)

Też byłem w tym parku i widziałem pannę w mundurze. Jednak piwa nie piłem więc miałem trzeźwy i bezstronny ogląd sytuacji, a co zobaczyłem przekazuję Ci szacowny Elektrolacie. Po co miałbyś niepotrzebnie ponosić koszty?

Pomyliłeś się piwoszu,
bo w napoju oprócz piany
są procenty, które czasem,
powodują dziwne stany.

Stąd zwiedziony jasnym włosem,
oraz blaskiem oczu piwnych,
dałeś sobie wcisnąć karę.
Zadurzony i ...naiwny!

Podrzyj mandat na kawałki,
bo wręczyła Ci go panna,
która wcale nie jest wiosną,
lecz przebrana to Marzanna!
:)

Ha ha

Trzy osoby piszące wiersze! Można zakładać sekcję poetycką mmkoszalin ;- )

Już w druku: Antologia wierszy o wiośnie ;-)

Ledwo w Koszalinie wiosna zapachniała,
niewielka poetów grupa się spotkała.
Zamiast usiąść i pogadać,
zaczęli rymy układać,
a redakcja im to wydrukowała:

http://img853.imageshack.us/img853/4933/wiersze.jpg

Ciekawe co zrobią teraz?;)

Raz poeta o wiośnie rymował
aż z tych rymów wiersz zgrabny zbudował.
Tak ustawiał litery,
że mu wyszedł limeryk
A tygodnik go wydrukował.
:)

Wiosna II

Wiesz, zakwitły fiołki
tu niedaleko, koło ławki
przysiądźmy tam - niedaleko wiosny

Miło będzie ją wchłaniać

Leszek K.
Jak wiosna to wiosna...

Witaj Wiosno

Usiądź z nami, na chwilę,
poczęstuj się wierszem,
prosimy, nie odmawiaj,
bo w nim pachnąca łąka,
kwiatów kolorowych gromada,
a nad nią, motyle,
i rój wygłodniałych pszczółek
gra swą wieczną muzykę.

Miło przygrzewa słonce,
drzewa
stroją się kwieciście,
Wiosna -
swą szarą sukienkę
zamienia na letnią
kwiecistą.

Leszek K.

Spójrz

Spójrz w me oczy
co widzisz
jest w nich wiosna
i kwiatów łąka
ptaki plotą swe gwiazda

to wszystko jest w mych oczach
a tam głęboko,
na dnie
Ty tam jesteś na zawsze

Leszek K.

Wiosna nad morzem...

Nad wybrzeżem,
gdzie
plaża z falą morską
odwieczną toczy wojnę,
łabędź
że swą dumą pod pachą,
kroczy
wśród mew drobnicy ,
głowę
trzyma wysoko,
by bractwo - czuło szacunek,
wiedziało,
że o niego tu chodzi,
że on tu przecież najważniejszy.

Mewy
go wokół obsiadły paciorkowato,
czekają z nim
na łaskę człowieka,
na chleba kawałek,
by go podbierać
łabędziom.

Mewy
białe fregaty,
w powietrzu,
zwinne i szybkie,
nie boją się fali
wiatru i sztormu ,
w najgorszą pogodę
wierne morzu
jak by przysięgały.

My tu na zawsze,

Leszek K.

( Mam jeszcze parę o wiośnie, ale boję się że już zanudziłem)