Wyjątkowość jest w nas

 Oczywiście, chodziło tam o największe, światowe metropolie (zwyciężył bodajże Nowy Jork). Ale to zestawienie zrodziło we mnie nieco inne pytanie: czy ja żyję w mieście z charakterem? Czy Koszalin to miejsce, które urzeka wyjątkowym klimatem?

Ładnych parę lat temu bez wahania bym odpowiedział, że Koszalin to poniemieckie, niczym niewyróżniające się miasto, w którym akurat się urodziłem i w którym żyję do tej pory. Dodałbym, że to dobrze, że takie miasto w Polsce jest, jednak gdyby go zabrakło to nic by się wielkiego nie stało, bo podobnych miast - które ani pozytywnie, ani negatywnie się nie wyróżniają - u nas nie brakuje.

Ale tak bym odpowiedział ładnych parę lat temu. Dziś wiem, że mówiąc w ten sposób skrzywdziłbym moje miasto. Co się zmieniło? Moja wiedza o nim. Poznałem jego historię. Na setkach zdjęć zobaczyłem, jak wyglądał, a dzięki wielu opowieściom i dokumentom - dowiedziałem się, jak dawni koszalinianie żyli i jak to swoje miasto przez wieki budowali. Dlatego dziś, idąc ulicą Zwycięstwa, potrafię sobie wyobrazić, jak niegdyś kursowały po niej tramwaje, a spacerując po Rynku Staromiejskim - widzę piękne kamienice, których już nie ma. Innymi słowy, dawny Koszalin "ubrał" dla mnie Koszalin obecny w strój oryginalności, niepowtarzalnego charakteru, a nawet tajemnicy. Być może więc, że aby poczuć się wyjątkowo w takim mieście, jak nasze - które nie jest ani Krakowem, ani Warszawą - trzeba poszukać na własną rękę czegoś, co choćby trochę odmieni go w naszych oczach. Dla mnie to była historia. A dla ciebie, drogi czytelniku...?

Piotr Polechoński