To idzie radość

Kiedy rok temu, po 50 latach, reaktywowano dzień wolny w Święto Trzech Króli byłem sceptycznie nastawiony do tego pomysłu. Nie pamiętałem czasów, gdy w Trzech Króli do pracy się nie chodziło, nie wiedziałem, że to jedno z najstarszych świąt chrześcijańskich obchodzonych w większości europejskich krajów, myślałem sobie, że lepiej by było, gdyby posłowie w Wigilię pozwolili ludziom w wolny od pracy dzień w spokoju przygotować się do świątecznej wieczerzy.

Dziś odwołuję wszystkie swoje wątpliwości i cały swój sceptycyzm. W miniony piątek wziąłem udział w koszalińskim orszaku Trzech Króli i zrozumiałem, dlaczego warto, aby ten dzień był dniem wolnym i aby to święto było świętem w pełnym wymiarze. Oczywiście, dla osób wierzących najważniejsze jest jego religijne znaczenie, ale ja chciałbym zwrócić uwagę na co coś innego. Nareszcie mamy święto, które wychodzi na ulicę, idzie do ludzi, jest kolorowe, radosne, pełne śpiewu i spontanicznej zabawy. Inne święta są w polskiej tradycji pochowane w kościołach i domach, a jeżeli już ich elementem jest uliczna procesja to ta jest poważna, a ludzie w niej uczestniczący muszą być obowiązkowo poważni i milczący. Święto Trzech Króli jest inne i to jest jego wielka wartość, o którą teraz trzeba dbać i ją rozwijać. Widziałem w piątek, jak ludzie do siebie radośnie machali, pozdrawiali się wzajemnie, obojętnie, czy ktoś szedł w orszaku, czy tylko mu się z boku przyglądał. To był czas szukania się wzajemnego, co podkreślone zostało jeszcze przez to, że katolicki orszak odwiedził świątynie prawosławną i greckokatolicką. Wielkie gratulacje dla organizatorów za ten piękny, ekumeniczny gest.

To święto było nam potrzebne. Czasem dobrze jest razem wyjść na ulicę.

Piotr Polechoński