Poczta została w PRL-u

Taka smutna refleksja dopadła mnie podczas sobotniej wizyty w urzędzie pocztowym. O tej przedpołudniowej godzinie (ok. godz. 11) czynne było tylko jedno z sześciu okienek. Stanąłem więc w długiej kolejce, by kupić znaczek na zwykły list. Nie powiem, pani z okienka pracowała bardzo sprawnie. Przyjmowała opłaty, wypłacała pieniądze, przyjmowała i wydawała paczki i przesyłki, listy polecone, priorytety, wykonując naraz wiele odpowiedzialnych funkcji, a to przecież musi trwać. Miałem więc czas, żeby się rozejrzeć, a zaręczam, że było warto. Moją uwagę przykuła wisząca na tablicy ogłoszeń informacja o warunkach wysyłania pieniędzy przekazem pocztowym za granicę.

Poczta Polska informuje klientów o maksymalnych kwotach, jakie można wysyłać do poszczególnych krajów i czasie ich doręczenia odbiorcy. Na przykład do Singapuru można wysłać do 1000 dolarów amerykańskich. Pieniądze dotrą na miejsce po 10-12 dniach. Długo - pomyślałem - bo przecież w dobie internetowych przekazów, taka operacja powinna być dokonana niemal natychmiast. No, ale niech tam, w końcu Singapur leży gdzieś na końcu świata (odległość lotnicza z Warszawy do Singapuru wynosi 9410 km), co w jakimś stopniu wyjaśnia ten czas. Po chwili pożałowałem jednak swojej wyrozumiałości, bo oto do leżącej już nie tak daleko Belgii można wysłać maksymalnie 500 euro (!?), a przesyłka będzie się czo,łgała 10-11 dni. No to może jeszcze bliżej? Czechy! Państwo, z którym bezpośrednio graniczymy. Ktoś mieszka w polskim Cieszynie i chce wysłać ciotce mieszkającej w czeskim Cieszynie pieniądze. Może wysłać maksymalnie 200 USD, a pieniądze trafią do rąk odbiorcy po ... 9-10 dniach. Czy ktoś coś z tego rozumie?

Poczta Polska, instytucja państwowa szczycąca się ponad stuletnią tradycją zatrzymała się w rozwoju gdzieś w szczytowych latach PRL-u. Jak widać ta tradycja zamiast uskrzydlać, jest kulą u nogi. Szkoda.

Henryk Sobolewski